Secesija ili Jugendstil je arhitektonski i umjetnički stil koji je nastao u Srednjoj Evropi na prijelazu 19. u 20. stoljeće, tkzv. "fin de siècle". Secesija je tipična za Kajkavsku regiju kao dijela Srednje Evrope radi velikog broja secesijskih građevina koje u njoj nalazimo.
No što je iznimno u Kajkavskoj regiji je veliki broj kuća sa secesijskim elementima po selima, a to nam pak svjedoći o visokom nivou i kulturi stanovanja u ruralnim područjima Kajkaviane.

Takve secesijske kuće ne nalazimo u selima preko granice u susjednoj Mađarski, samo po gradovima, niti južno od Kajkaviane, dok ih u nešto manjem broju nalazimo u susjednom Prekmurju, što je logično jer je Prekmurje bilo ekstenzija Kajkaviane prema sjeveru.
U Kajkaviani se secesijske "hiže" protežu od Pokupja, preko Prigorja, Turopolja, Zagorja, Međimurja sve do Podravine, i predstavljaju jedinstvenu materijalnu baštinu Kajkavaca.

Secesijske kuće su se tako skladno uklopile u Kajkavski ruralni dio da su postale dio Kajkavske tradicije. Na prozorima s vanjske strane često imaju tkzv. "širopoljke", drvenu zaštitu od vremenskih ne/prilika. Imaju sve elemente kakve nalazimo na secesijskim vilama u Beču i zgradama u Zagrebu, od ornamenata do keramike. Na svakoj od tih kuća se vidi individualni pristup koji obogačuje cjelokupni opus ruralne Kajkavske secesije - svaka kuća je jedinstvena po interpretaciji istih elemenata na drugačiji način. Te kuće su arhitektonski dragulji. Uz iznimnu arhitektonsku vrijednost, one imaju i povijesnu, kulturno-umjetničku te ambijentalnu vrijednost.

U Kotoribi imamo nekoliko originalno obnovljenih kuća, s kojima počinjemo prezentaciju, a koje predstavljaju dobru praksu očuvanja ove kulturne supstance za sve Kajkavske subregije. No imamo puno više kuća koja sve više propadaju ili su već u derutnom stanju, a s njima nestaje i zajednička Evropska baština na visokom nivou. Tako da je to jedinstveno nasljeđe koje nestaje te je ozbiljno ugroženo.

Nažalost, Kajkavska ruralna secesija je ignorirana od institucija koje se trebaju brinuti za nju. Prema informacijama s kojima raspolažemo od Muzeja za Umjetnost i obrt, u EU projekt zajedničke evropske baštine nije uvršteno ovo zajedničko nasljeđe Kajkavaca i Evrope.

Zato Vam na ovim stranicama tim stručnjaka predstavlja po prvi put ovo vrijedno i jedinstveno kajkavsko, a time i hrvatsko, materijalno nasljeđe Srednje Evrope.

Ovaj prvi korak predstavljanja je istodobno i poziv na zaštitu jedinstvene ruralne Kajkavske secesije.